Całość procesu polowania, stanowiący łańcuch łowiecki, można podzielić na poszczególne sekwencje, które w zależności od powodzenia danego etapu i towarzyszącego mu zamierzenia mogą mieć różne okresy trwania.
1. Namierzanie
W tej fazie pies poszukuje tropu potencjalnej zdobyczy, wykorzystując przy tym wszystkie swoje zmysły, a głównie węch lub wzrok.
2. Obserwacja
Po zlokalizowaniu ofiary, czyli skutecznym jej namierzeniu, następuje pełna skupienia i napięcia obserwacja. Pies może w tym momencie przyjmować postawę zwaną stójką.
3. Pogoń
Ofiara jest wybierana ze stada zwierząt, oddzielana od niego i zapędzana w lokalizację dogodną do ataku dla pozostałych myśliwych. W przypadku przodków psów – wilków, faza pogoni jest stosunkowo krótka i dokładnie przemyślana, ponieważ kosztuje zwierzęta dużo energii, do zużycia której muszą podchodzić rozważnie. Podczas, gdy wiele naszych psów domowych w tej fazie wpada w samonagradzający łańcuch zachowań, inaczej mówiąc sama pogoń zaspokaja u nich potrzebę polowania, wilki przechodzą przez tę fazę z konkretnym celem – dopiero zabicie i zjedzenie zdobyczy stanowi dla nich koniec polowania.
